Başladı işte, değil mi? Sen sadece ölesiye korkuyorsun. Saçma sapan konuşmayı bırak, sen sadece ölesiye korkuyorsun. Telefonu bile açmıyorsun çünkü açarsan beni döveceğini biliyorsun. Ondan bu kadar korktuğunu bilmediğimi mi sanıyorsun? Vay canına, o kadar korkuyorsun ki, birkaç kilometre yaklaştığında zaten koşmaya başlıyorsun. Onunla sokakta yürürken, kimsenin yüzüne bile bakmadığını, başını düzgünce eğmek istediğini söylüyorsun. İşte bu yüzden o bir general gibi, seni hizaya sokuyor ve sen ağaçların arasında bir kuyrukla kalıyorsun.